De schaal van James (aka Gaylord)

Op een druilerige maandag besluiten Bafman en Spiderpiet de wereld een stap verder te helpen in de zoektocht naar vrede en rust. Ze trekken daarom naar een naburige gemeente waar hun jaarlijkse dorpsfeesten zijn met niets dan goede intenties. Als onze held met granieten spraakorgaan met wasbordpatroon arriveert samen met zijn vriend met het extreme velleke spotten ze in de verte meteen Gaylord met zijn 2 hulp Gay’s (djaspie en tania).

Op zich is deze Gaylord geen slecht karakter, maar het probleem is dat hij alles behalve een goed karakter heeft. Hij lacht en zingt en huppelt vrolijk door het bos, maar gebruikt zijn door de goden geschonken talenten niet voor het goede. En zijn 2 hulpjes dartelen ook maar zorgeloos rond, maar Naasten liefde kennen ze niet. Als de Gay’s onze beide geliefde superhelden zagen lieten ze hemelsluizen opengaan, zodanig iedereen nat werd, want dat vinden ze lachen. ze proberen het dorpsfeest in mineur te doen eindigen, gewoon voor hun eigen plezier, maar Bafman en Spiderpiet zorgen meteen voor weer(voor)werk.

Bafman had zijn granieten spraak orgaan gewisseld voor een vuurstenen en Spiderpiet had in zijn extreme velleke buskruit meegebracht. Neen de superhelden gaan Gaylord, alhoewel hij het verdiend, niet beschieten met blubber of ander slijmerig goeds! Ze gaan vuurwerk maken zodat het volk plezier heeft ten midden van deze zondvloed.

Een half uur lang knallen ze de ene pijl na de andere vanuit Gaylord zijn anus af, meestal tegelijk en het volk krijgt er niet genoeg van. Telkens als ze denken dat de vorige pijl niet overtroffen kan worden vallen ze in verbazing door de nieuwe vrolijke explosie. Alle harten zijn weer verwarmd en het volk kan verder genieten van deze dag. De avond wordt verder gezet met een vleugje muziek, het zijn trutten die het brengen, maar ze doen dat goed.

Spiderpiet ziet daar een eigenaardige man rondlopen, die moet iets in zijn schild voeren, net zoals toen in Italië op die camping meld Bafman. Die man zag er trouwens ook niet uit, waarom hebben duivelse mensen toch steeds een Unibrow. Spiderpiet kan net het pretbederf beletten. Die man krijgt zeker een 12 op de Schaal Van James, een nieuwe waarde meter voor uitstraling, of met andere woorden lelijkheid, is geboren. Nu nog iemand zoeken die minder dan een 10 scoort op de Schaal van James scoort.

Er bestaan veel lelijke schurken, maar om Gaylord te overtreffen in lelijkheid moet je toch je best doen.

Een gemiste Kans…

Dit weekend! het zag er allemaal weer veelbelovend uit!

Baf man en Spiderpiet gingen weer bnaar de kermis trekken zoals elke 2 maal per jaar! Het was zo dat er dit jaar minder afspraken gemaakt waren maar dat kon de fun niet drukken.

We hadden het al eens gehad over het drinken van ‘DE KAART’… Vorige keer waren ze daarin schromelijk tekortgeschoten en hadden det einde niet gehaald! Hiervoor waren verschillende redenen.

Kga daar nu niet verder over uitweiden want dat heeft toch geen zin…

Dit weekend konden ze rechtzetten wat er nog recht te zetten viel…

Maar het lot besliste hier anders over! Onze vrienden superhelden hebben de kaart weer niet overwonnen!

Een gemiste kans zoals ze zeggen!!!!

Ik denk dat we voor volgende keer goed voorbereid moeten zijn!!

We kunnen niet altijd de strijd van de kaart blijven verliezen hé!!!

het verkeer

De zomervakantie zit erop! De kinderen gaan terug naart school en de ring komt weer vast te staan.

Hoe komt het toch dat éénmaal het schooljaar terug begint, dat de files ook terug beginnen? Volgens mij kunnen kinderen toch niet rijden? en zeker niet op de brusselse ring…

De oorzaak van de files is voor mij dan ook maar al te duidelijk : het zijn die vuile leerkrachten die elke dag de belangrijkste weg naar mijn werkplek verhinderen!!

Dat zouden ze nu eens moeten verbieden!! samen met camions en bussen want die chauffeurs denken echt dat ze koning zijn op de weg!

COWBOYS zeg ik u! Een bende randdebielen in een groot voertuig die het verschil nog niet kennen tussen links of rechts!

Is het slechts in mijn gedachten dat alleen de achterlijkste dwazen die hun rijbewijs gekregen hebben na 37keer proberen of samen met een pakske chips, een truck of camion besturen?

Zijn het enkel die laaggeschoolde gatapen die niet meer presence hebben dan een pot confituur achter het stuur van zo’n grote voertuigen kruipen?

Bafman, Spiderpiet en de boys met financiële perikelen

Het was vrijdagavond, de boys gingen zoals ze elke week deden, een brokje eten…

Elke week werdt hetzelfde stramien gehanteerd: Eerst kwamen de vrienden Superhelden allen samen om 19u. De plaats van samenkomst is zoals elke week steeds dezelfde, Den texaco.

19u wordt gezegd maar het schone volk komt altijd wat later en om 19.20u begint zoals steeds het grote debat. Elke week dezelfde vraag…”Wat gaan we eten mannen?… Je zou denken dat als er elke week een debat gevoerd wordt dat het onderwerp steeds veranderd.. Niet bij de boys! De antwoorden getuigen eveneens nooit van veel creativiteit of vernieuwing. Haarman zegt steeds (elke week opnieuw) : “ik zien een spaghettike bij onze maat wel zitten” meestal gaan we ook voor die keuze omdat het debat meestal geen positief einde kent. Toch zijn er mensen zoals ik, Spiderpiet, die dan antwoorden met de gevleugelde woorden :” ik heb al 3keer spaghetti gegeten deze week!”

Zo gaat dit verhaaltje wel nog even door maar jullie zien het plaatje al hé!

Deze vrijdagavond ging niet anders, het resultaat van het debat was frieten!

Een goeie keuze vond ikzelf aangezien ikzelf die week al 3 keer spaghettie gegeten had!

Na een helse tocht langs 3 fritkoten vonden we één dat open was en besloten we ons brokje naar binnen te spelen. Tijdens de maaltijd kwam het gesprek op onafgewerkte financiële rekeningen die de boys onder mekaar nog moesten regelen.

Een heikel thema zo bleek angezien er toch wat spanningen ontstonden en er zelfs de woorden “eikel en lul” vielen.

Die avond waren deze financële perikelen ‘het gespreksonderwerp’.

De rekeningen werden na veel vijven en zessen uiteindelijk uitgeklaard.

En nu de moraal van dit onozele verhaal :

“Als je in de poef staat door één of ander toeval of gebeurtenis…wacht dan geen 7 maand meer om dit op te lossen!”

Een wijze raad die ik jullie wil meegeven is: int vervolg regelen we zo’n zaken direct zodat er geen discussies kunnen ontstaan en valse beschuldigingen hoeven gemaakt te worden…

humor van de bovenste plank

Er zaten eens 2 werklozen pinten te hijsen in de kroeg op de hoek.

Zegt één van hen beiden ineens: “Zeg Jos, ik weet niet of het je is opgevallen maar den dop heeft ons 150 euro meer gestort deze maand?!”

Waaop Jos antwoordt : “Wel Frans, Tzal zijn dat ze content van ons zijn hé!”

het verhaal van de 3 Turkse plagen

Een dakloze man mag logeren bij een turkse famillie. het is rammadan en de turkse famillie wil een goede daad stellen door de armen uit de maatschappij een maaltijd en een slaapplaats aan te bieden voor de nacht.

Voordat de Turk de dakloze binnenlaat zegt hij tegen de man “Jij gerust blijven vannacht maar jij blijven met je fikken van dochter anders 3 turkse plagen je leven verpesten!”

De man knikt en stapt binnen want hij was toch niet van plan de dochter in kwestie aan te raken.

Eénmaal binnen ziet de dakloze de dochter. Hij had in z’n leven nog nooit zo’n fantastisch mooie vrouw gezien. Gitzwart haar, fonkelende blauwe ogen, een mooi gezichtje en een figuur waar menig model jaloers op zou zijn.

Nu kreeg hij het toch heel moeilijk aangezien de dochter ook wat toenadering had gezocht tot de man in de loop van de avond. Zo’n mooie vrouw en zo’n kans kon hij moeilijk laten liggen.

‘S nachts kon hij zich niet meer bedwingen en sloop de kamer van de dochter binnen en beleefde er de nacht van z’n leven! Hij was echter slim en sloop ’s ochtends terug naar z’n eigen kamer en viel voldaan in slaap.

Om 9.30u werd hij wakker en voelde tot zijn grote verbazing iets heel zwaar op zijn borstkas.

Het was een betonnen blok van 50kg!

Op het betonblok stond geschreven in mooie letters : ” Dit is eerste turkse plaag: betonnen blok van 50kg op borstkas!”

De man dacht “50kg kan ik wel aan” en hij smeet het betonnen blok uit het openstaande raam naar beneden.

Terwijl hij dit deed zag hij op de onderkant van het betonblok een tweede tekst staan : “Dit is tweede turkse plaag: Linker testikel gebonden aan betonblok van 50kg”

Hij reageerde vliegensvlug en sprong achter het vallende rotsblok aan. Hij dacht bij zichzelf “Eén verdieping naar beneden is nog niet zo erg als leven met 1 teelbal.”

Maar in zijn val echter las hij een derde tekst op de achterzijde van het rotsblok

“Dit is derde turkse plaag: rechter testikel gebonden aan poot van bed!”

Hij voelde een hevige pijn en wist dat hij nooit nog een turkse schone aan zou raken!

Slaag de baan

Het was maadagavond, de eerste werkdag zat er op en Spiderpiet ,onze superheld met het extreme velleke, was blij om huiswaarts te keren. Dit kwam omdat de vooruitzichten van die avond veelbelovend waren…

Onze superheld werdt om de 3 minuten gecontacteerd door andere superhelden en vrienden om naar het spektakel van die avond , ” Slaag de baan” te gaan kijken!

Zo geschiedde het dat hij samen met enkele andere vrienden zich naar Vilvoorde begaf. Het Spektakel was nog niet begonnen maar toch was dienen dwaas van Jim reeds de mensen aan het lastigvallen met één of anderen DJ die nog slechter kon draaien dan je alledaagse bajesklant!

Het zag er niet goed uit op dat moment, ik moet het toegeven, dienen dwaas irriteerde Spiderpiet reeds na 10 minuten door zijn woorden ”allemaal die handjes in de lucht” om de 2 seconden door zijn micro te roepen! Had hij gekund, had spiderpiet zijn superkrachten aangesproken om hem lik op stuk te geven. Spijtiggenoeg waren er teveel getuigen!

De oplossing bood zich echter snel aan; BIER! en voor de anderen van de groep premixed VOKDA REDBULL.

terwijl Bafman, de superheld met het granieten spraakorgaan met wasbordpatroon en Gaylord zich tegoed deden aan het voorgemengede brouwsel begon en lichte vorm van tourrette zich te onwikkelen bij de vrienden.

Ze konden het niet meer houden en riepen samen uit volle borst ” UDO HOMO!” en “MOTTIGEN DISTEL”. Dit niet één keer maar de volledige voorstelling van slaag de baan lang!!

GENIANAAL als ik het zo mag verwoorden!

Er was echter 1 superheld niet tevreden met deze iets wat zatte en luidde vorm van communicatie van onze vrienden. Het was “VTM-man” die al maanden naar die evenement had uitgekeken en met fototoestel in de hand als een 14-jarige puber aan de artiesteningang had gestaan om met de artiesten op de foto te kunnen. 

VTM-man vond dit alles ( hiermee bedoel ik de lichte vorm van tourrette van onze vrienden superhelden)  maar marginaal en spoot vuur uit zijn ogen en mond omdat er aan zijn precieuze artiesten werd getornt. Hij kon er echter niets aan doen omdat onze vrienden in het numerieke voordeel waren en moest maar met lede ogen en oren toekijken en horen hoe onze vrienden hun kostelijk amusreerden door het spektakel op professionele wijze de nek om te wringen en te verkrachten!

GENIANAAL!!

De avond was geslaagd en tevreden keerden onze vrienden terug huiswaarts…

Tbegon ewa tegen te steken

Zoals jullie wellicht al wisten waren onze vrienden superhelden op een avontuurlijke tocht vertrokken. Op het laatste nippertje werd de bestemming vastgelegd! oef.. we begonnen al te vrezen voor onze welverdiende vakantie!

Eénmaal vertrokken veranderden de plannen steeds opnieuw. Dan werdt het lago di tepel, dan weer lago di groot dan weer iets anders in the middle of  f*cking Italie. Uiteindelijk, na ettelijke Péage- en tunnel-passages kwamen onze vrienden superhelden heelhuids toe in Spotorno aan de middelandse kustlijn. Vergis u niet Middeland is niet het midden van het land maar aan de zee!!

Spotorno, de naam had iets van Porno en spotten, dat sprak onze vrienden metteen aan! Spotten met porno kan alleen maar lachwekkend zijn! Het stadje of dorpje of hoe-je-dat-ook-noemt lag er een beetje verlaten bij, het was siësta en de inwoners doken onder de wol voor een hele namiddag! De palmbomen gaven wat beschutting aan de kleine groepjes toeristen die toch de hitte trotseerden. Zo ook onze vrienden superhelden.

Een week ging voorbij, geen ballen werd er uitgestoken, boeken werden gelezen, gellatis werden verorberd, spahetti pomodore kwam reeds onze oren uit toen er beslist werdt om ons avontuur verder te zetten. Hoeraaaaaa!! wat actie!

Na wat rijden ( zo’n 3-4 uur) kwam de trein met superhelden aan in St Tropez! Daar gingen we op zoek naar de rijken der aarde en bezochten we winkeltjes waar kleren hingen die je bij ons voor een prikje op de kop kon tikken! Niet tegenstaande was dit voor Spiderpiet een geslaagde tussenstop!

De zon ging bijna onder dus besloten onze vrienden superhelden hun rit naar “Zie Aardeiche” verder te zetten. Er werd in één ruk doorgereden en die avond nog kwamen ze aan op de plaats waar ze de vorige jaren waren geweest! Alles zag er rooskleurig uit voor het verloop van de vakantie!

Toch kwam deze hoop niet helemaal uit! Er werdt nog meer geen ballen uitgestoken, nog meer boeken werden gelezen en de gemoederen raakten soms wat verhit(zeker op het crossparcours)! Na een paar dagen niksen, een fantastische kaartnacht met aansluitend een vis-ochtend begon alles wat tegen te steken…

Onze vrienden besloten weer huiswaarts te trekken om nog even op adem te komen voor de volgende werkweek aan te vatten!

Al bij al hebben we heel goed gerust, maar voor spiderpiet mag het iets actiever! Geef  hem maar een berg met sneeuw en een plank aan zijn voeten!!!!

Op de wilden boef…

Het werd tijd! De laatste dag voor de vakantie.

Na een turbulent  jaar hard zwoegen trekken onze vrienden op reis. Dit is een welverdiende vakantie waar Bafman, de superheld met het granieten spraakorgaan met wasbordpatroon, en Spiderpiet, de superheld met het extreme velleke, al een hele tijd naar hebben uitgekeken.

De trip zal dit jaar enigzins anders verlopen. De afgelopen jaren waren ze met de andere superhelden uit de streek steeds naar het buitenverblijf van Bafman getrokken om daar op een briljante wijze geen kl*ten uit te steken. De tijd voor verandering was gekomen.

Veel planning is er nog niet gebeurd! We weten dat we naar Italie trekken voor een week. We weten ook dat de tweede week we terug naar onze vaste stek gaan om te tammen. We weten ook wanneer we vertrekken en met wie en hoe.

Wat onze superhelden echter nog niet weten is waar we exact heen gaan en langswaar we daar gaan geraken. Het vertrek is een beetje op de wilden boef! Een beetje à l’improviste zoals ze zeggen.

Het voelt wat raar maar het zal wel lukken denk ik zo! We moeten alleen zien dat we geen fratsen voor hebben onderweg!

Gisteren kwam er trouwens  nieuws van het front van Zwelgman. Hij heeft zich weer wat aangedaan! De man die bier  kan zwelgen als een kameel die al 3 weken geen druppel water meer heeft gezien heeft een schouder uit de kom. Hopelijk is het niet zijn voornaamste werktuig voor het hijsen van glazen boterhammen…De club van gebroken of uit de kom gehaalde sleutelbenen wordt trouwens als maar groter! Viva el Schlusselbein!!

Om terug te komen op de reis van onze vrienden superhelden; hopelijk kunnen we het thuisfront van daaruit voorzien van blogposts zodat ook jullie de dwaze escapades kunnen blijven volgen.

We’ll try to keep you informed!

Superhelden unveiled…

Een kiekje

Spiderpiet & Bafman