Ondertussen was het wel duidelijk wat de schaduw wierp op de volle maan. Het was een granieten spraakorgaan met wasbordpatroon. Het duurde enkele luttele tellen voor Bafman besefte wat er aan de hand was. Dit kon enkel een bericht zijn van zijn collega superheld Spiderpiet, alleen hij kan een waarschuwingskanaal bedenken dat enkel bij volle maan werken kan.

Hopelijk is spiderpiet nog niet al te lang in GEVAAR!!!

Op drafje vloog Bafman zijn collega ter hulp. Eenmaal bij Spiderpiet aangekomen doorzocht Bafman de volledige stulp van Spiderpiet, maar hij vond hem niet. Eén plaatsje had hij nog niet bekeken, want Bafman vreesde het gevaar van een nieuw Anaal Verhaal.
Bij het openen van de deur rook hij meteen onraad of was het wat anders. Neen hoor, daar zat Spiderpiet totaal knock-out, op de pot. Onze geliefde superheld begon meteen zijn granieten spraakorgaan met wasbordpatroon te stretchen en rukte zijn onfortuinlijke collega van de pot.

Een Anale Bloeding sprong in het oog.

Bafman zag nog een glimps van de terugtrekkende WEERHAAKKAK.

Je kent hem wel, de vijand van ieders hol. Een uitwerpsel dat je hele gat openrijt  bij het uit jouw darmen persen. Je wilt hem niet in jou, maar hem buitenjagen laat je zoveel lijden dat je soms opteert om later opnieuw te proberen en hoopt dat hij dan zijn haken is vergeten. Altijd kom je bedrogen uit, zo ook Spiderpiet.
Hij had reeds enkele weken last van weerhakkak, maar war hij niet wist, wat natuurlijk meteen duidelijk was voor Bafman, Was dat Spiderpiet opgepoept zat met UBERWEERHAAKKAK.

Bij het zien van Bafmans granieten spraakorgaan met wasbordpatroon kroop Uberweerhaakkak zo snel, zo siep hij kon spiderpiets darmen in, maar naast onbreekbaar is bafmans spraakorgaan ook soepel en elastisch. Langgerekt gaat ze in de darmane uberweerhaakkak achterna. Weldra wikkelt bafman zijn granieten spraakorgaan met wasbordpatroon rond Uberweerhaakkak en trekt hij hem naar buiten, helaas kan is uberweerhaakkak onsterfelijk dus trekt bafman ieder weerhaakje uit en gooit hem de pot in, zodanig dat het water hem zonder weerhaak naar de sloot voert.

We zijn weer enkele maanden gerust denkt bafman, alvorens de weerhaken terug op volle sterkte zijn, terwijl hij spiderpiet opneemt en naar het ziekenhuis brengt om hem te laten behandelen voor zijn Anale bloedingen.

De wereld is weer een beetje veiliger!

Gisterenavond, het was weer broeierig warm in de straten van de hometown van Bafman en Spiderpiet, gingen onze vrienden een drankje nuttigen bij het nieuwe, oude, café van het dorp.

De samenkomst was wederom een blij weerzien. Zelfs blauwbalman had een vriendinntje meegebracht. Zij was gespecialiseerd in het behandelen van dieren en sprak volmondig over de ‘Bit’ van een paard. Wij zijn wel wat anders gewoon moet ik zeggen…

Op een bepaald moment ging de conversatie over de beste chauffeur van het land. Blauwbalman beweerde bij hoog en bij laag dat hij de beste ‘driver’ in het hele land was. Toch doen onze herinneringen andere dingen denken…

De beste chauffeur, Blauwbalman, zijt gij zeker niet! laat dat duidelijk zijn. Er is maar één beste chauffeur van het land en dat is … koningin Fabiola!

In al die jaren heeft zij nog nooit een ongeval gehad, nog nooit te hard gereden, nog nooit dronken gereden, nog nooit een voorang van rechts gemist, nog nooit in ene zijn gat gereden ( niet met de auto welteverstaan).

Het voorbeeld van verkeersveiligheid is niet een jongeman, in de twintig, met een cabrio en een moto… maar een vrouw die door iedereen aanbeden wordt om haar rijkunsten!!

Laten we het daar dan maar bij houden!!

Op zich is deze Gaylord geen slecht karakter, maar het probleem is dat hij alles behalve een goed karakter heeft. Hij lacht en zingt en huppelt vrolijk door het bos, maar gebruikt zijn door de goden geschonken talenten niet voor het goede. En zijn 2 hulpjes dartelen ook maar zorgeloos rond, maar Naasten liefde kennen ze niet. Als de Gay’s onze beide geliefde superhelden zagen lieten ze hemelsluizen opengaan, zodanig iedereen nat werd, want dat vinden ze lachen. ze proberen het dorpsfeest in mineur te doen eindigen, gewoon voor hun eigen plezier, maar Bafman en Spiderpiet zorgen meteen voor weer(voor)werk.

Bafman had zijn granieten spraak orgaan gewisseld voor een vuurstenen en Spiderpiet had in zijn extreme velleke buskruit meegebracht. Neen de superhelden gaan Gaylord, alhoewel hij het verdiend, niet beschieten met blubber of ander slijmerig goeds! Ze gaan vuurwerk maken zodat het volk plezier heeft ten midden van deze zondvloed.

Een half uur lang knallen ze de ene pijl na de andere vanuit Gaylord zijn anus af, meestal tegelijk en het volk krijgt er niet genoeg van. Telkens als ze denken dat de vorige pijl niet overtroffen kan worden vallen ze in verbazing door de nieuwe vrolijke explosie. Alle harten zijn weer verwarmd en het volk kan verder genieten van deze dag. De avond wordt verder gezet met een vleugje muziek, het zijn trutten die het brengen, maar ze doen dat goed.

Spiderpiet ziet daar een eigenaardige man rondlopen, die moet iets in zijn schild voeren, net zoals toen in Italië op die camping meld Bafman. Die man zag er trouwens ook niet uit, waarom hebben duivelse mensen toch steeds een Unibrow. Spiderpiet kan net het pretbederf beletten. Die man krijgt zeker een 12 op de Schaal Van James, een nieuwe waarde meter voor uitstraling, of met andere woorden lelijkheid, is geboren. Nu nog iemand zoeken die minder dan een 10 scoort op de Schaal van James scoort.

Er bestaan veel lelijke schurken, maar om Gaylord te overtreffen in lelijkheid moet je toch je best doen.

Baf man en Spiderpiet gingen weer bnaar de kermis trekken zoals elke 2 maal per jaar! Het was zo dat er dit jaar minder afspraken gemaakt waren maar dat kon de fun niet drukken.

We hadden het al eens gehad over het drinken van ‘DE KAART’… Vorige keer waren ze daarin schromelijk tekortgeschoten en hadden det einde niet gehaald! Hiervoor waren verschillende redenen.

Kga daar nu niet verder over uitweiden want dat heeft toch geen zin…

Dit weekend konden ze rechtzetten wat er nog recht te zetten viel…

Maar het lot besliste hier anders over! Onze vrienden superhelden hebben de kaart weer niet overwonnen!

Een gemiste kans zoals ze zeggen!!!!

Ik denk dat we voor volgende keer goed voorbereid moeten zijn!!

We kunnen niet altijd de strijd van de kaart blijven verliezen hé!!!

Hoe komt het toch dat éénmaal het schooljaar terug begint, dat de files ook terug beginnen? Volgens mij kunnen kinderen toch niet rijden? en zeker niet op de brusselse ring…

De oorzaak van de files is voor mij dan ook maar al te duidelijk : het zijn die vuile leerkrachten die elke dag de belangrijkste weg naar mijn werkplek verhinderen!!

Dat zouden ze nu eens moeten verbieden!! samen met camions en bussen want die chauffeurs denken echt dat ze koning zijn op de weg!

COWBOYS zeg ik u! Een bende randdebielen in een groot voertuig die het verschil nog niet kennen tussen links of rechts!

Is het slechts in mijn gedachten dat alleen de achterlijkste dwazen die hun rijbewijs gekregen hebben na 37keer proberen of samen met een pakske chips, een truck of camion besturen?

Zijn het enkel die laaggeschoolde gatapen die niet meer presence hebben dan een pot confituur achter het stuur van zo’n grote voertuigen kruipen?

Elke week werdt hetzelfde stramien gehanteerd: Eerst kwamen de vrienden Superhelden allen samen om 19u. De plaats van samenkomst is zoals elke week steeds dezelfde, Den texaco.

19u wordt gezegd maar het schone volk komt altijd wat later en om 19.20u begint zoals steeds het grote debat. Elke week dezelfde vraag…”Wat gaan we eten mannen?… Je zou denken dat als er elke week een debat gevoerd wordt dat het onderwerp steeds veranderd.. Niet bij de boys! De antwoorden getuigen eveneens nooit van veel creativiteit of vernieuwing. Haarman zegt steeds (elke week opnieuw) : “ik zien een spaghettike bij onze maat wel zitten” meestal gaan we ook voor die keuze omdat het debat meestal geen positief einde kent. Toch zijn er mensen zoals ik, Spiderpiet, die dan antwoorden met de gevleugelde woorden :” ik heb al 3keer spaghetti gegeten deze week!”

Zo gaat dit verhaaltje wel nog even door maar jullie zien het plaatje al hé!

Deze vrijdagavond ging niet anders, het resultaat van het debat was frieten!

Een goeie keuze vond ikzelf aangezien ikzelf die week al 3 keer spaghettie gegeten had!

Na een helse tocht langs 3 fritkoten vonden we één dat open was en besloten we ons brokje naar binnen te spelen. Tijdens de maaltijd kwam het gesprek op onafgewerkte financiële rekeningen die de boys onder mekaar nog moesten regelen.

Een heikel thema zo bleek angezien er toch wat spanningen ontstonden en er zelfs de woorden “eikel en lul” vielen.

Die avond waren deze financële perikelen ‘het gespreksonderwerp’.

De rekeningen werden na veel vijven en zessen uiteindelijk uitgeklaard.

En nu de moraal van dit onozele verhaal :

“Als je in de poef staat door één of ander toeval of gebeurtenis…wacht dan geen 7 maand meer om dit op te lossen!”

Een wijze raad die ik jullie wil meegeven is: int vervolg regelen we zo’n zaken direct zodat er geen discussies kunnen ontstaan en valse beschuldigingen hoeven gemaakt te worden…

Zegt één van hen beiden ineens: “Zeg Jos, ik weet niet of het je is opgevallen maar den dop heeft ons 150 euro meer gestort deze maand?!”

Waaop Jos antwoordt : “Wel Frans, Tzal zijn dat ze content van ons zijn hé!”

Voordat de Turk de dakloze binnenlaat zegt hij tegen de man “Jij gerust blijven vannacht maar jij blijven met je fikken van dochter anders 3 turkse plagen je leven verpesten!”

De man knikt en stapt binnen want hij was toch niet van plan de dochter in kwestie aan te raken.

Eénmaal binnen ziet de dakloze de dochter. Hij had in z’n leven nog nooit zo’n fantastisch mooie vrouw gezien. Gitzwart haar, fonkelende blauwe ogen, een mooi gezichtje en een figuur waar menig model jaloers op zou zijn.

Nu kreeg hij het toch heel moeilijk aangezien de dochter ook wat toenadering had gezocht tot de man in de loop van de avond. Zo’n mooie vrouw en zo’n kans kon hij moeilijk laten liggen.

‘S nachts kon hij zich niet meer bedwingen en sloop de kamer van de dochter binnen en beleefde er de nacht van z’n leven! Hij was echter slim en sloop ‘s ochtends terug naar z’n eigen kamer en viel voldaan in slaap.

Om 9.30u werd hij wakker en voelde tot zijn grote verbazing iets heel zwaar op zijn borstkas.

Het was een betonnen blok van 50kg!

Op het betonblok stond geschreven in mooie letters : ” Dit is eerste turkse plaag: betonnen blok van 50kg op borstkas!”

De man dacht “50kg kan ik wel aan” en hij smeet het betonnen blok uit het openstaande raam naar beneden.

Terwijl hij dit deed zag hij op de onderkant van het betonblok een tweede tekst staan : “Dit is tweede turkse plaag: Linker testikel gebonden aan betonblok van 50kg”

Hij reageerde vliegensvlug en sprong achter het vallende rotsblok aan. Hij dacht bij zichzelf “Eén verdieping naar beneden is nog niet zo erg als leven met 1 teelbal.”

Maar in zijn val echter las hij een derde tekst op de achterzijde van het rotsblok

“Dit is derde turkse plaag: rechter testikel gebonden aan poot van bed!”

Hij voelde een hevige pijn en wist dat hij nooit nog een turkse schone aan zou raken!

Onze superheld werdt om de 3 minuten gecontacteerd door andere superhelden en vrienden om naar het spektakel van die avond , ” Slaag de baan” te gaan kijken!

Zo geschiedde het dat hij samen met enkele andere vrienden zich naar Vilvoorde begaf. Het Spektakel was nog niet begonnen maar toch was dienen dwaas van Jim reeds de mensen aan het lastigvallen met één of anderen DJ die nog slechter kon draaien dan je alledaagse bajesklant!

Het zag er niet goed uit op dat moment, ik moet het toegeven, dienen dwaas irriteerde Spiderpiet reeds na 10 minuten door zijn woorden ”allemaal die handjes in de lucht” om de 2 seconden door zijn micro te roepen! Had hij gekund, had spiderpiet zijn superkrachten aangesproken om hem lik op stuk te geven. Spijtiggenoeg waren er teveel getuigen!

De oplossing bood zich echter snel aan; BIER! en voor de anderen van de groep premixed VOKDA REDBULL.

terwijl Bafman, de superheld met het granieten spraakorgaan met wasbordpatroon en Gaylord zich tegoed deden aan het voorgemengede brouwsel begon en lichte vorm van tourrette zich te onwikkelen bij de vrienden.

Ze konden het niet meer houden en riepen samen uit volle borst ” UDO HOMO!” en “MOTTIGEN DISTEL”. Dit niet één keer maar de volledige voorstelling van slaag de baan lang!!

GENIANAAL als ik het zo mag verwoorden!

Er was echter 1 superheld niet tevreden met deze iets wat zatte en luidde vorm van communicatie van onze vrienden. Het was “VTM-man” die al maanden naar die evenement had uitgekeken en met fototoestel in de hand als een 14-jarige puber aan de artiesteningang had gestaan om met de artiesten op de foto te kunnen. 

VTM-man vond dit alles ( hiermee bedoel ik de lichte vorm van tourrette van onze vrienden superhelden)  maar marginaal en spoot vuur uit zijn ogen en mond omdat er aan zijn precieuze artiesten werd getornt. Hij kon er echter niets aan doen omdat onze vrienden in het numerieke voordeel waren en moest maar met lede ogen en oren toekijken en horen hoe onze vrienden hun kostelijk amusreerden door het spektakel op professionele wijze de nek om te wringen en te verkrachten!

GENIANAAL!!

De avond was geslaagd en tevreden keerden onze vrienden terug huiswaarts…

Eénmaal vertrokken veranderden de plannen steeds opnieuw. Dan werdt het lago di tepel, dan weer lago di groot dan weer iets anders in the middle of  f*cking Italie. Uiteindelijk, na ettelijke Péage- en tunnel-passages kwamen onze vrienden superhelden heelhuids toe in Spotorno aan de middelandse kustlijn. Vergis u niet Middeland is niet het midden van het land maar aan de zee!!

Spotorno, de naam had iets van Porno en spotten, dat sprak onze vrienden metteen aan! Spotten met porno kan alleen maar lachwekkend zijn! Het stadje of dorpje of hoe-je-dat-ook-noemt lag er een beetje verlaten bij, het was siësta en de inwoners doken onder de wol voor een hele namiddag! De palmbomen gaven wat beschutting aan de kleine groepjes toeristen die toch de hitte trotseerden. Zo ook onze vrienden superhelden.

Een week ging voorbij, geen ballen werd er uitgestoken, boeken werden gelezen, gellatis werden verorberd, spahetti pomodore kwam reeds onze oren uit toen er beslist werdt om ons avontuur verder te zetten. Hoeraaaaaa!! wat actie!

Na wat rijden ( zo’n 3-4 uur) kwam de trein met superhelden aan in St Tropez! Daar gingen we op zoek naar de rijken der aarde en bezochten we winkeltjes waar kleren hingen die je bij ons voor een prikje op de kop kon tikken! Niet tegenstaande was dit voor Spiderpiet een geslaagde tussenstop!

De zon ging bijna onder dus besloten onze vrienden superhelden hun rit naar “Zie Aardeiche” verder te zetten. Er werd in één ruk doorgereden en die avond nog kwamen ze aan op de plaats waar ze de vorige jaren waren geweest! Alles zag er rooskleurig uit voor het verloop van de vakantie!

Toch kwam deze hoop niet helemaal uit! Er werdt nog meer geen ballen uitgestoken, nog meer boeken werden gelezen en de gemoederen raakten soms wat verhit(zeker op het crossparcours)! Na een paar dagen niksen, een fantastische kaartnacht met aansluitend een vis-ochtend begon alles wat tegen te steken…

Onze vrienden besloten weer huiswaarts te trekken om nog even op adem te komen voor de volgende werkweek aan te vatten!

Al bij al hebben we heel goed gerust, maar voor spiderpiet mag het iets actiever! Geef  hem maar een berg met sneeuw en een plank aan zijn voeten!!!!